Dışişleri Bakanı Muhammed Cevad Zarif’in 25 Şubat gecesi aniden duyurduğu istifası, İran’ın güçlenen tutucu kampında bayram havası estirmişti.

Sertlik yanlısı eski milletvekili Hamid Resai, resmi adı Ortak Kapsamlı Eylem Planı (OKEP) olan nükleer anlaşmayı kastederek “Utanç verici OKEP çıkmaza girdi. Zarif (eski ABD Dışişleri Bakanı) John Kerry’ye inanarak tüm varlığını kumarda oynayan ve kaybeden bir kumarbaza döndü” derken, muhafazakâr siyasetçi Mahmud Nebevian şu ifadeyi kullandı: “Bize zarar veren Saadabad, Paris, Cenevre, Lozan, OKEP ve FATF (Mali Eylem Görev Gücü) anlaşmalarının arkasındaki isim istifa etti. Allah’a şükürler olsun.” Milletvekili Cevad Kerimi Kuddusi ise vekil arkadaşlarına tatlı dağıtarak Zarif’in bittiğinden “emin” olduğunu söyledi.

Ancak sonradan görüldüğü üzere Dışişleri Bakanı’nın gittiğinden emin olanlar erken davranmıştı. Zarif iktidarın pek çok temsilcisinden destek alarak görevine tazelenmiş bir meşruiyet ve yetki gücüyle dönüyor. Bakana özellikle bir isimden gelen övgüler sertlik yanlıların şevkini kırıyor ve Zarif’in konumunu güçlendiriyor. Bu isim, Devrim Muhafızları Kudüs Gücü Komutanı Kasım Süleymani.

Süleymani, “dış politikadan sorumlu başlıca yetkili” diye tanımladığı Zarif’e üst düzey yetkililerin ve “özellikle” Dini Lider Ayetullah Ali Hamaney’in daima destek verdiğini belirtti. Cumhurbaşkanı Hasan Ruhani de Zarif'in istifasını geri çeviren mektubunda benzer bir ifade kullanarak Dışişleri Bakanı’nın “ülkenin dış politikasını uygulayan en yüksek yetkili” olduğunu vurguladı.