Filistin Devlet Başkanı Mahmud Abbas’ı Beyaz Saray’da ağırlayan ilk ABD başkanı Donald Trump değildi. Abbas’ın FKÖ lideri Yaser Arafat’ın yanı başında oturduğu Bill Clinton görüşmesinde ve daha sonra George W. Bush ve Barack Obama ile yaptığı görüşmelerde olduğu gibi taraflar, olası bir İsrail-Filistin diplomatik sürecini, terörle mücadele gereğini, Filistin bölgelerindeki ağır ekonomik sorunları ve bölgesel barışa yönelik fırsatları ele aldı. İsrail ile Filistinlileri uzlaştırmak istediğini söyleyen Trump’ın iki tarafı yakınlaştırma çabalarında önceki başkanlardan daha başarılı olup olmayacağını zaman gösterecek. Eski başkanların çabaları Filistinliler için hep hayal kırıklığıyla neticelenmişti. Ancak Beyaz Saray’daki son görüşmede umut vadeden bazı işaretler var.

Bunların ilki, Trump’ın görev süresinin daha başında Abbas’ı ABD’ye davet etmiş olması. Devleti olmayan, kendi topraklarını bile kontrol etmekte zorlanan bir lider, Trump’la fotoğraf çektirmek için sırada bekleyen çok daha büyük ve önemli ülkelerin liderlerinden önce Beyaz Saray’da kabul edildi. Abbas böylece İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu, Suudi İkinci Veliaht Prensi Muhammed Bin Selman Abdülaziz, Mısır Cumhurbaşkanı Abdül Fettah El Sisi, Ürdün Kralı II. Abdullah gibi isimlerle aynı kategoride yer aldı. Tüm bu liderler Trump’ın görev süresinin ilk altı ayında Beyaz Saray’a davet edildi.

İkinci umut vadeden farklılık, Netanyahu’nun Trump’la ve Trump’ın danışman ve bağışçı çevresiyle özel ilişkilere sahip olması. Şubatta Beyaz Saray’da krallar gibi karşılanan İsrail Başbakanı aynı zamanda Trump’ı kendi ülkesinde ağırlayan ilk liderlerden biri olacak. Bu özel ilişkiler nedeniyle Netanyahu, favori oyalama taktiği olan statükoyu değiştirmeye çalıştığı için Trump’a kolay kolay çıkışamayacak, Obama’ya yaptığı gibi Trump’ı İslami meyillere sahip olmakla suçlayamayacak.

Trump hem seçim kampanyası boyunca hem göreve başladığı günden itibaren İsrail ve Yahudi sağının görüşlerini destekleyen danışman ve bağışçıların fikirlerini dinlemişti. Şimdi Abbas’a da Filistin tarafının görüşlerini doğrudan aktarma ve Başkan’ın egosunu okşama imkânı verildi.