Arap isyanlarının patlak verdiği 2010’dan bu yana Körfez İşbirliği Konseyi’nin (KİK) tüm üyeleri rejimlerinin bekasıyla meşgul. Altı ülkenin güçlerini sınır ötesinde nasıl kullandığını da bu kaygı belirliyor.

Suudi Arabistan, Katar, Birleşik Arap Emirlikleri, Bahreyn, Kuveyt ve daha az ölçüde Umman güçlerini sınır ötesinde kullanırken ortak bir Körfez mutabakatı çerçevesinde değil kendi iç sorunları doğrultusunda hareket ediyor. Bunun sonucunda KİK üyeleri Libya, Mısır, Yemen ve Suriye gibi Arap ülkelerinde birbiriyle çelişen amaçlar güdüyor.

Suudi Arabistan ve BAE Müslüman Kardeşler’in Kuzey Afrika’daki yükselişini durdurmaya çalışırken Katar yakın zamana kadar Müslüman Kardeşler’e aktif destek veriyordu. Suriye’ye gelince Umman hariç KİK ülkelerinin hepsi ılımlı isyancılar diye tabir edilen grupları hevesle destekledi ki bu tabirle kimlerin kastedildiği beş yıldır süren ayaklanma esnasında giderek bulanıklaştı. Kendi ülkelerindeki protestoları İran-Şii komplosu gibi sunan Suudi Arabistan’la Bahreyn’in mezhepçi gündemleri ise Kuveyt ve Umman’da hoş karşılanmıyor.

KİK devletleri dış müdahalelere kalkıştıklarında kendi halklarını hiper milliyetçilikle etkilemeye çalışıyor. Bölgesel kriz, siyasi istikrarsızlık ve ekonomik sıkıntı dönemlerinde hiper milliyetçilik büyük önem kazanıyor.