Bir başbakan düşünün ki bir yandan yeni yerleşim ve karakollara yeşil ışık yakarak İsrail işgalini derinleştiriyor, bir yandan da Beyaz Saray’a gidip aynı topraklarda bir Filistin devletinin kuruluşu hakkında laklak edebiliyor. Aynı başbakan ABD Başkanı’nın suratına tüküren bir şahsı danışman olarak tutuyor ama söz konusu Başkan’dan bedavaya son teknoloji silahlar alabiliyor. Bunların mümkün olmayacağını söyleyen beri gelsin. Öyle ki Demokrat başkan adayı Hillary Clinton gibi Benjamin Netanyahu’nun hayranı sayılmayacak bir isim dahi seçildiği takdirde yapacağı ilk işlerden birinin Netanyahu’yu Beyaz Saray’a davet etmek olacağını söylüyor. Clinton, Yahudi gazetesi Forward ile İsrail gazetesi Haaretz için kaleme aldığı makalede “işgal” kelimesini bir kere bile anmadan yaşananların tek mağduru olarak “alışveriş yapma, durakta otobüs bekleme gibi günlük işlerde sürekli tetikte olmak zorunda kalan” İsrail yurttaşlarını gösteriyor.

Bu arada son Barış Endeksi araştırması İsrail halkının mevcut şiddet dalgasına rağmen günlük hayatına döndüğünü gösteriyor. İsrailli Yahudiler, yüzde 64 gibi bir çoğunlukla günlük hayatlarında toplu taşıma kullanımını azaltma veya alışveriş alışkanlıklarını değiştirme gibi değişikliklere gitmediklerini söylüyor.

Ayrıca görünen o ki İsraillilerin çoğu, Askeri İstihbarat Başkanı Tümgeneral Herzl Halevi’nin Filistinlilerin umutsuzluğu ile terör saldırıları arasında bağ kuran 1 Kasım tarihli açıklamasını kabul etmiyor. Tel Aviv Üniversitesi Arabuluculuk ve Çatışma Çözümü Programı ile İsrail Demokrasi Enstitüsü’nün gerçekleştirdiği Barış Endeksi araştırmasına göre yüzde 74 gibi bir çoğunluk, mevcut terör dalgasının diplomatik süreçteki tıkanıklığın Filistinlilerde yarattığı umutsuzluğun sonucu olduğu görüşünü reddediyor. Başka bir deyişle ortalama İsrail yurttaşları barışın sağlanamamasından veya kişisel can güvenliklerinin azalmış olmasından iktidarı ve iktidar politikalarını sorumlu tutmuyor.

Siyonist Kamp ve Yeş Atid gibi büyük muhalefet partileri de değişim için herhangi bir diplomatik alternatif sunmuyor. Dolayısıyla İsrail halkı için Netanyahu’nun ebediyen kelle koltukta yaşamamızı öngören kaderci yaklaşımını benimsemekten başka seçenek kalmıyor.