7 Haziran 2015 seçimlerine az bir süre kala muhalefet partilerinin ağırlıkla ekonomik ve sosyal vaatlerle çözümler üzerine kurdukları seçim stratejileri, seçmen tabanında büyük karşılık bulurken, AKP hükümeti ilk kez savunmada kaldı.

Ana muhalefet Cumhuriyet Halk Partisi’nin (CHP) asgari ücreti 1500 TL’ye yükseltme ve vergi kesintisi yapmama, sayıları 11 milyonu bulan emeklilere dini bayramlarda birer maaş ikramiye verme gibi kitlelere dönük önerileri, AKP hükümetini köşeye sıkıştırdı. Diğer muhalefet partileri Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) ve Halkların Demokratik Partisi (HDP) de çalışanlara, emeklilere, üreticilere yönelik benzer ekonomik ve sosyal önerilerle meydanlara çıktılar.

AKP hükümetinin; sosyal yardımlar, bedava kömür ve erzak dağıtımı, yoksul ailelere nakit para yardımı vb. uygulamaları geçmiş seçimlerde en büyük kozlarından birisiydi. 2002’de ‘3Y’ olarak formüle edilen “Yolsuzluğu, Yoksulluğu, Yasakları” bitirme iddiasıyla iktidarı kazanan AKP’nin en başarılı olduğu nokta, milyonlarca dar gelirli, yoksul, yaşlı, ev kadını, işsiz için devreye sokulan bu yardımlardı. AKP iktidarının 13 yıl boyunca uyguladığı bu politikalara rağmen yoksulluğun daha da artmış olması, 2015 seçimlerinde muhalefetin en büyük kozuna dönüştü.

Muhalefet partileri, AKP’nin “yoksulları ve yoksulluğu kullandığını, yoksulları oy deposu olarak gördüğünü, yoksulluğu bitirmek yerine yoksulluğu siyasi amaçları için yönettiğini” savunuyorlar. Bu çerçevede de “yoksulluğu bitirmek” iddiasını gündeme getiriyorlar.