Suriye savaşında yine kritik bir dönemeç yaşanıyor. El Kaide’nin Suriye’deki resmi kolu Nusra Cephesi’ne mensup cihatçılar, ılımlı isyancıları İdlib’teki kalelerinde bozguna uğratıyor. Nusra Cephesi, İslam Devleti’nin doğuda yaptığı gibi kuzeyde de ılımlı isyancıların varlığını tümden ortadan kaldırabilir.

Dikkatler şimdi Halep’e çevriliyor. İsyancılar burada hem cihatçılara hem de ilerleyen rejim güçlerine karşı son mücadelesini veriyor. İsyancılar İdlib’de olduğu gibi kaderleriyle baş başa mı bırakılacak, yoksa birileri yardıma mı gelecek? Gelirse kim ve nasıl gelir? Fransa ve Türkiye’nin istediği olursa isyancılar kurtulabilir. Ancak şu an görünen o ki ABD eski isyancı müttefiklerinden vazgeçmiş, onları defterden toptan silmiş.

Hâl böyle olunca Haleplilerin kafası yanıt bekleyen sorularla uğulduyor. Bir zamanlar hayat dolu bir metropol olan bu şehir, o eski güzelliğinin ve ihtişamının acıklı, çarpık bir hayaletine dönüşmüş durumda. İsyancıların tuttuğu doğu Halep’in yıkık, terk edilmiş mahallelerinde sokaklar donuk, molozla kaplı. Şehrin rejim kontrolündeki batı yakası ise gündüzleri telaşlı bir koşturmaya sahne oluyor, savaşın tükettiği halk çaresizce günlük yaşamını sürdürmeye, hayatta kalmaya çalışıyor. Geceleyin kentin her iki tarafı karanlık ve ıssız. Ama yine de bir nebze huzur ve sükûnet yok. Eve kapanan halk, hem soğuktan hem dinmeyen silah ve patlama sesleriyle ürperiyor.

Kentte yaşam berbat. Bu iki yılı aşkındır böyle. Suriye ulusunu paramparça eden iç savaş doğduğum kente hoyratça girip demir attığından bu yana savaş ve yıkım kesintisiz devam ediyor. Şehir halkı, aşağılayıcı sefalet ve acılar içinde hayata tutunmaya çabalıyor. Ekonomi ve altyapının çökmesiyle birlikte en temel ihtiyaç kalemlerinde bile kıtlık yaşanıyor, halkın çoğu bunlara ulaşamıyor. Ölümün gölgesi daima üzerinizde geziniyor. Her an sizin canınızı ya da yakınlarınızın canını almaya hazır. Halep küçük bir Suriye gibi. Buradaki acılar, diğer her yerde olduğu gibi somut ve korkunç. Acılar dost, düşman, rejim yandaşı veya muhalif yanlısı diye ayrım yapmıyor. Hepimizi etkiliyor.