Devrim imkânsızın sanatıysa eğer, siyaset de mümkün olanın sanatıdır. Yeni Mısır hükümeti birçok devrimci için hayal kırıklığı oldu. Müslüman Kardeşler, yeni atanan 77 yaşındaki Başbakan Hazım El Beblavi’yi “kendi” başbakanları 50 yaşındaki Haşim Kandil’le kıyaslayarak küçük düşürücü yorumlar yapıyor. Devrimci gençlik arasında müttefik bulmayı uman Müslüman Kardeşler, “darbenin” Mübarek dönemi siyasetçileriyle Mübarek’in yönetim tarzını hortlattığını iddia ediyor, ancak o kitle bile bu sızlanmalara kulak asmıyor.

Devrimciler, başbakan koltuğunun Muhammed El Baradey’e verilmesini istemişti. Hem Hüsnü Mübarek döneminde hem Yüksek Askeri Konsey yönetimi sırasında başbakanlık yapmış olan Kemal Ganzuri’nin geçici cumhurbaşkanına danışman olması, bu kitlenin tepkisine yol açtı. Eski dönemin istihbarat servisi Devlet Güvenlik Polisi’nde müfettişlik yapmış olan Adil Lebib adında bir kişinin Yerel Kalkınma Bakanı olarak atanması, devrimcileri şaşkınlığa uğrattı. Yeni Maliye Bakanı Ahmed Celal de gençler arasında kuşkuyla karşılandı. Zira Mısır İktisadi Çalışmalar Merkezi’nin bu eski başkanı, Cemal Mübarek’in neo-liberal ekonomi ekibine yer alıyordu. Diğer yandan Selefi Nur Partisi de, önce Baradey’in başbakanlığına karşı çıkarak, şimdi de laik Ulusal Kurtuluş Cephesi’nin yönetimde aşırı ağırlık kazandığından şikâyet ederek genç kitlenin öfkesini çekti. Devrimciler olup biten birçok şeyden hazzetmiyor olabilir, ama en azından şimdilik tek gözlerini kapatıp başka önceliklere odaklanacaklardır.

Nur Partisi, yeni kabineyi “bir önceki hükümetin hatalarının tekrarı” olarak tanımladı. Zira yeni hükümetin siyasetçilerden ziyade teknokratlardan kurulması beklenmişti. Eski bir Müslüman Kardeşler mensubu olan ve 2012 cumhurbaşkanlığı yarışını dördüncü sırada bitiren Abdül Monem Ebul Fütuh’un Güçlü Mısır Partisi ise, “artıklara” yani Mübarek dönemi yöneticilerine görev verilmesini eleştirdi ve bunun yeni bölünmelere ve başarısızlıklara yol açacağını iddia etti.

Devrimcilerin, laiklerin, Selefilerin ve Müslüman Kardeşler’in hep birlikte hoşnutsuz olması, belki de umut verici bir işaret olarak görülebilir. Ne de olsa hükümet etmek, orta yol bulma sanatıdır ve yeni kabine tam da bunu temsil etmektedir. Mısır tarihinde ilk defa bir kabine, ülkenin siyasi güçlerine- siyasi sürece katılmaya isteksiz İslamcılar dâhil- bu denli geniş yelpazede hitap edecek şekilde kurulmuştur. Burada amaç, her partinin kendini özdeşleştirebileceği, bağ kurabileceği ya da kendi tarafında görebileceği kişilerin kabinede yer bulmasıydı. Örneğin, Cumhurbaşkanı Yardımcısı Baradey ve Yüksek Öğrenim Bakanı Hüsam Eysa, devrimci kampa mensuptur. Ganzuri ve Lebib’in seçilmesi, “artıkları” memnun edecek. Çalışma Bakanı Kemal Eyta ise bağımsız sendikal hareketin önderlerinden biridir.