Kötüye giden ekonomik koşullar, yoksulluk ve işsizliğin çoğalması daha iyi bir gelecek isteyen birçok Lübnanlıyı Batı ve Körfez ülkelerine göç etmeye itiyor.

Ziraat mühendisliği okuduktan sonra işletme dalında yüksek lisans yapan Charbel Lahoud da bunlardan biri. Avrupa’ya göç etmek için evrak işleriyle uğraşan Lahoud “Lübnan’da artık umut yok.’’ diyor.

İstatistikler Lahoud’un karamsarlığını destekliyor. Information International isimli araştırma şirketine göre 2015 yılında Lübnanlıların yaklaşık yüzde 34’ü ülkelerinden gitmek istiyordu. Şirkette araştırmacı olan Muhammed Şemseddin ise Al-Monitor’a şöyle diyor: “Rakam aslında çok daha yüksek. Nüfusun yaklaşık yüzde 25’inin zaten yurt dışında olduğunu dikkate alırsak nüfusun yüzde 50’sinden fazlası ya ülkeden gitmek istiyor ya da çoktan yurt dışına yerleşmiş durumda.”

Teknelere binerek deniz yoluyla Avrupa’ya ya da Avustralya’ya ulaşmaya çalışan Lübnanlıların sayısı da artıyor. Ekim 2015’te Safvan ailesinin yedi üyesi Türkiye’den Avrupa’ya geçmeye çalışırken tekneleri devrilince boğuldu. Eylül 2013’te yaşanan bir başka olayda ise yaklaşık 60 Lübnan vatandaşı Endonezya’dan Avustralya’ya gitmeye çalışırken boğuldu.