Hayrettin Karaman’dan Ak Parti’ye yolsuzluk uyarısı
Ak Parti’nin önemli destekçilerinden saygın din adamı Hayrettin Karaman, yolsuzluk konusunda iktidarı açıktan eleştirdi. Acaba haklı mıydı? İngilizceden Türkçeye çevrilmiştir.
Türkiye Anayasa’nın tüm siyasi partiler için koştuğu şart gereği Ak Parti de resmi olarak laik bir parti. Ancak, başta Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan olmak üzere parti yönetiminin gayri resmi bir dini rehberliğe kulak verdiği de yıllar içinde daha iyi anlaşılmış bir gerçek. Zira basına yansıdığına göre, partinin kimi politikalarına güvenilir din alimlerinin “fetvaları” yön veriyor.
Bu din alimlerinin belki de en önemlisi ise Hayrettin Karaman. Emekli İslam Hukuku Profesörü ve Yeni Şafak’ta köşe yazarı olan Prof. Karaman kısa süre önce yolsuzluğu meşrulaştıran bir fetva verdiği gerekçesiyle eleştiri oklarının hedefi olmuştu. (Zira bu fetvayla, kamu ihalelerini kazanan işadamlarına hükümete yakın hayır kuruluşlarına ve vakıflara bağış yapmaları yönünde yapılan “teşvik”i onayladığı ileri sürülmüştü.) Ancak Karaman geçen hafta Yeni Şafak’ta kaleme aldığı iki yazıyla Ak Parti içindeki yolsuzluğu açıktan eleştirerek, partideki “ahlaklı” insanları bu konuda önlem almaya çağırdı.
Karaman’ın “Ak Parti’nin ahlak ile imtihanı” başlıklı yazısı oldukça açıktı. Parti kadrosunu farklı kategorilere ayıran Karaman, hem tabanda hem de yönetim kademesinde tamamen güvenilir, saygın ve “erdemli” insanlar olduğunu yazdı. Ama Karaman’a göre parti içinde iki farklı insan tipi daha vardı:
- “Birinci grup başta iyi niyetli ve nispeten erdemli oldukları halde zaman içinde bozulanlardır” diyen Karaman bu kişilerin belki başlangıçta yolsuzluğa karşı olduklarını ama bu rahatsızlığın “giderek ortadan kalktığını” ve yolsuzluğu bir parti gerçeği olarak kabullendiklerini belirtti.
- “İkinci grup ise partinin çeşitli kademelerine sokulurken meşru olsun olmasın şahsi çıkar peşinde olanlardır” diyen Karaman, asıl “kötü”lerin bu kişiler olduğunu vurguladı.
Karaman yazısına şöyle devam etti: “Parti teşkilatında, belediyede, bürokraside ve iş aleminde ehil, layık, faziletli kişilerin önünü bir şekilde tıkayıp kendi takımdaşlarını öne çıkarıyorlar. Dindarlıkları gevşek olanlar helale harama bakmadan, dindarlıkları az çok etkili olanlar ise işi bir şekilde kitabına uydurarak ve partideki konumlarını kullanarak menfaat sağlıyorlar.”
