او از مادر و پدرش  سوال می کند و میگوید که میخواهد به مدرسه برود. او هنوزدرک نکرده است٬ که پدر و مادرش از بین رفته اند٬ دردی که ناگزیر منجر به زخم درمان ناپذیری در او میشود.“  این جملات توصیفاتی است که پدربزرگ از شرایط نوه اش که در بیمارستان بستری است میدهد٬ نوه او ناگهانی خانواده اش را به جز خواهر کوچکتر اش٬ دریکی از انفجارهایی که در اکتبر ۲۰۱۳ بغداد را لرزاند٬  از دست  داده است.

پس از حدود بیش از ۱۰ سال تروریسم مداوم در عراق٬ تقریبا غیر ممکن است که تعداد کودکانی را با داستانی مشابه این مورد شمرد. جستجویی در یوتیوب صدها ویدیو از کودکانی را نشان میدهد٬  که عزیزانشان را از دست داده اند٬ از درد فریاد میکشند و به تلخی گریه میکنند٬ چرا که بدبختی و فلاکتی که در ان زندگی میکنند٬ در کشوری ست که در ان دوران کودکی تخریب شده است.

گروههای تروریستی در عراق کودکان را مستثنی نکرده اند٬ از انجایی که در حملاتی متعدد٬ مکان هایی را مورد حمله قرار داده اند که کودکان در انجا حضور داشته اند. ششم اکتبر٬ هدف یکی از حملات٬  مدرسه ای ابتدایی در یکی از روستاهای شمال غربی عراق بود که اعلام شده است جان بیش از ده کودک را گرفته و درهمین حال٬ ۴۴ نفر نیز بر اثر انفجار ناشی از دو خودروی بمب گذاری شده زخمی شدند.

کودکان قربانی٬  تنها محدود به کسانی که در بمب گذاری ها کشته میشوند و یا آنهایی که خانواده شان را از دست میدهند٬ نمیشود; انواع دیگری از تهدیدات نیز وجود دارند که کودکان عراقی با ان مواجه هستند. هدف اولیه گروهای جنایتکار٬ کودک ربایی٬ جهت گرفتن باج از خانواده های آنان است. این کودکان معمولا هنگامی که خانواده شان امکان فراهم کردن مبلغ لازم را ندارند و یا از ترس گرفتار شدن به دست پلیس توسط آدم ربایان٬ کشته میشوند. این مورد علاوه بر موارد رو به افزایش تجاوز به کودکان در عراق است٬ جایی که قربانیان٬ پس از تحمل خشونت جنسی وحشیانه٬ کشته میشوند. چیزی که حتی بیشتر نگران کننده است٬ این است که کودکان قربانی٬ در برخی موارد تجاوز و قتل٬  تنها حدود ۵ سال سن دارند.