İsrail Savunma Kuvvetleri’nin (IDF) beş ay önce göreve gelen yeni Genelkurmay Başkanı Korgeneral Gadi Eizenkot daha şimdiden iki önemli stratejik karara imza attı. 15 Haziran’da açıklanan ve Al-Monitor’un da ele aldığı ilk karara göre orduda bir “siber şube” kurulacak. 6 Temmuz’da açıklanan ikinci karar ise komutanı albay rütbesinde olan bir komando tugayının kurulmasını içeriyor. Bu kararın amacı, nüfusu yoğun bölgelerde terörle mücadeleye özel önem vererek IDF’nin günümüz savaş koşullarına ayak uydurmasını sağlamak olarak belirtiliyor. Zira günümüzdeki çatışmalar artık iki büyük zırhlı kuvvet arasında değil, asimetrik güçler arasında yaşanıyor.

IDF sabit bir plan çerçevesinde yapılandırılmış bir ordu değil. “Kervan yolda düzülür.” misali yıllar içinde ihtiyaçlar ortaya çıktıkça yeni birimler oluşturuldu. İlk komando birliği olan efsanevi 101. Birlik de merhum Başbakan Ariel Şaron ve 890. Paraşütçü Tabur tarafından 1950’lilerde kuruldu. Amaç Filistin fedailerinin Mısır, Ürdün ve Suriye’den sızmasını ve terör eylemleri yapmasını engellemekti. Bu doğaçlama yaklaşım yıllar boyu değişmeden sürdü. Ancak IDF hiçbir zaman tugay büyüklüğünde bir komando birliği kurmadı.

IDF’nin özel birlikleri bugün farklı kıta ve askeri kollara dağılmış durumda. Seçkin keşif birimlerinin en meşhuru olan Sayeret Matkal Askeri İstihbarat’a bağlı. Seçkin komando birliği Şayetet 13 ise donanmanın içinde yer alıyor. Her piyade birliği de kendi keşif birimine sahip ki bunlar da özel komando birlikleri sayılıyor. Çeşitli kıtalarda başka komando birlikleri de var.

Özel harp ve komando birimlerinin sayısı yıllar içinde arttı. Örneğin 1973 Yom Kippur Savaşı’nda Mısır piyadelerinin attığı tanksavar füzelerle çok sayıda tankını kaybeden IDF, savaşın ardından düşman hatlarının gerisinde füze avlamakla görevli Magellan ve Moran keşif birimlerini kurdu. Bu tip birlikler zaman içinde genişledi.