آیا ایالات متحده به کردهای سوریه کمک می‌کند؟

p
By
Article Summary
رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه به دعوت دیگران به خویشتن داری در شمال سوریه بی‌توجه است و به نظر می‌رسد موفق شده واشنگتن را ناچار کند دست از حمایت یگان‌های مدافع خلق بردارد.

علیرغم اینکه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا روز ششم ژانویه به رجب طیب اردوغان هشدار داده بود "مواظب اقداماتش باشد و از اعمالی که می‌تواند منجر به درگیری بین نیروهای آمریکایی و ترک شود اجتناب کند"، به نظر می‌رسد ترکیه مصمم است عملیات نظامی‌اش را گسترش دهد و فراتر از عملیات کنونی علیه عفرین برود.

دو روز پس از گفتگوی ترامپ و اردوغان، دفتر ریاست جمهوری ترکیه اعلام کرد، پس از مکالمه‌ای تلفنی بین ابراهیم کالین، مشاور و یکی از سخنگویان اردوغان و ژنرال مک مستر، مشاور امنیت ملی آمریکا، دیگر سلاحی به حزب اتحاد دموکراتیک (PYD) و یگان‌های مدافع خلق (YPG) داده نمی‌شود. این اقدام یک عقب نشینی بزرگ برای آمریکا و نقطه عطفی در تحولات سوریه است.

روز بعد از این اعلان، مولود چاوش اغلو، وزیر امور خارجه ترکیه از نیروهای آمریکایی خواست منبیج را ترک کنند.

ترکیه یگان‌های مدافع خلق -گروه مسلح وابسته به حزب اتحاد دموکراتیک- را سازمانی تروریستی و وابسته به حزب کارگران کردستان (PKK) می‌داند. ایالات متحده نیز PKK را سازمانی تروریستی می‌داند. ایالات متحده پشتیبان نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) بوده و از آنها به عنوان نیروهای زمینی‌اش در سوریه استفاده کرده‌است. SDF اکثرا از اعضای یگان‌های مدافع خلق تشکیل شده‌است.

اردوغان مدعی است که عفرین و شهرهای اطرافش عمدتا عرب نشین هستند. این در حالی است که منابع موثق محلی نشان می‌دهند که این مناطق عمدتا کردنشین‌اند ولی جمعیت قابل توجهی عرب نیز دارند. گروه‌های دیگر مانند ایزدی‌ها، ترکمن‌ها، ارمنی‌ها و سرکیسیان نیز در این مناطق زندگی می‌کنند. مرحله نهایی بازی برای رئیس جمهور ترکیه می‌تواند ایجاد منطقه حائلی باشد که ترکیه از آن برای بازگرداندن بیش از ۳/۵ میلیون پناهنده سوری مقیم ترکیه استفاده کند. روز ۲۴ ژانویه، همان روزی که ترامپ و اردوغان با یکدیگر گفتگو کردند، رئیس جمهور ترکیه در اظهار نظری دیگر گفت، "اول ما تروریست‌ها را از آنجا بیرون می‌کنیم و آنجا را به مکانی قابل زیست تبدیل می‌کنیم. برای چه کسانی؟ برای ۳/۵ میلیون سوری که میهمان ما هستند. ما نمی‌توانیم تا ابد آنها را در چادر اسکان دهیم. "

ترامپ و اردوغان در تماس تلفنیشان "از بازگشت بیش از ۱۰۰۰۰۰ پناهنده سوری به کشورشان پس از شکست دولت اسلامی استقبال کردند و بر تعهد به ادامه همکاری برای کمک به مردم برای بازگشت به خانه‌هایشان تاکید کردند."

به نوشته فهیم تاستکین، "ادعاهای آشکارا نادرست اردوغان (درباره ترکیب جمعیتی عفرین) و تمایلش به اسکان پناهندگان در این منطقه این شبهه آزار دهنده را بوجود می‌آورد که اقدامات وی، برنامه‌ای برای تغییر در ترکیب جمعیتی این منطقه کردنشین است. اجرای چنین طرح‌هایی از زمان امپراتوری عثمانی برای از بین بردن ناآرامی‌های اجتماعی علیه حکومت مرسوم بوده‌است."

هم‌پیمانان محلی ترکیه در عملیات عفرین جهادی‌ها، سلفی‌ها و گروه‌هایی که به دنبال تسویه حساب با یگان‌های مدافع خلق بودند، می‌باشند. به گفته تاستکین، "بسیاری این نگرانی را دارند که با وجود اینکه اردوغان مدعی است که عفرین را از تروریست‌ها پاک می‌کند، گروه‌هایی که او می‌خواهد وارد این منطقه کند همان‌هایی باشند که سوریه آنها را تروریست می‌داند. بسیاری از این‌ها سوابق، ایدئولوژی‌ها و رفتارهایی دارند که محبوب کردها نیستند. این گروه‌ها شامل برخی از اعضای سابق القاعده، جهادیون سلفی، طیفی از اسلام‌گرایان مختلف از جمله اعضای اخوان المسلمین، مزد‌ بگیران و داوطلبانی که تحت کنترل سازمان اطلاعات ترکیه (MIT) هستند، می‌شوند.

"از جمله گروه‌هایی که عفرین را محاصره کره‌اند و در عملیات تحت فرماندهی نیروهای مسلح ترکیه و MIT شرکت می‌کنند: فیلق الشام، جیش النصر، جبهه الشامیه، احرار الشام، گردان‌های نورالدین زنگی، صقورالجابر، گردان سلطان مراد، گردان سمرقند، گردان منتصر بالله، شاخه سلطان مراد، گردان سلطان محمد فاتح، گروه حمزه، طوفان شمالی، حزب اسلامی ترکستان و گردان صلاح الدین هستند."

به نوشته متین گورجان، " با توجه به اینکه روسیه بر حریم هوایی مناطق واقع در غرب رودخانه فرات کنترل کامل دارد،  به نظر می‌رسد ترکیه تایید روسیه برای این عملیات را دارد. بدون شکل از دیدگاه روسیه این عملیات بیشتر بین اعضای ناتو، ترکیه و ایالات متحده اختلاف می‌اندازد چرا که آمریکا حامی یگان‌های مدافع خلق است. علاوه بر این، احتمالا روسیه احتمالا این حساب را می‌کند که یگان‌های مدافع خلق در مقابل حمله ترکیه تحت فشار قرار خواهند گرفت که پیشنهادی را که روسیه پیش از این به آنها داده بود را بپذیرند. روسیه به آنها پیشنهاد کرده بود که عفرین را به حکومت بشار اسد واگذار کنند."

گورجان در ادامه می‌نویسد، "ترکیه در مورد اینکه آیا بشار اسد باید در قدرت باقی بماند یا نه مواضعش را مرتب تغییر داده‌است و همچنین با اسد در مورد همکاری علیه یگان‌های مدافع خلق و حزب اتحاد دموکراتیک در گفتگو بوده‌است. اما رئیس جمهور سوریه می‌داند ترجیح اردوغان سوریه‌ای بدون اسد است. بنابراین ارتش سوریه ممکن است تا حدی به کردها کمک کند. اسد ممکن است به خارج شدن گروه‌های YPG که در عفرین گیر کرده‌اند کمک کند و یا اینکه به آنها در گرفتن پشتیبانی و نیرو از واحدهای شرفت رودخانه فرات یاری رساند. با این وجود، سیاست دیگر اسد می‌تواند این باشد که «صبر کند و ببیند» چه اتفاقی می‌افتد و این برداشت را داشته باشد که در پایان این ماجرا کنترل عفرین به دست او خواهد افتاد."

این ستون این روند را دستکم از ماه آگوست مرتبا پوشش داده‌است. در ستون ماه آگوست نوشتیم، "اهمیت مقابله با کنترل کردها بر مناطق شمال سوریه برای ترکیه آنقدر زیاد است که می‌تواند درهایی برای نوعی همکاری این کشور با دولت سوریه باز کند."

در درون ترکیه، عملیات عفرین برای اردوغان یک پیروزی محسوب می‌شود. به گزارش گورجان، منابعی در آنکارا به المانیتور گفته‌اند که "مقامات سیاسی و امنیتی در این مورد با هم اتفاق نظر دارند و مصمم هستند که این عملیات را اول به منبیج و سپس به منطقه شرق رودخانه فرات گسترش دهند تا همکاری زمینی ایالات متحده با یگان‌های مدافع خلق را تحت تاثیر قرار دهند."

به نوشته آیلا جین یاکلی، "دومین و سومین حزب بزرگ در پارلمان ترکیه، حزب چپ میانه جمهوریخواه خلق (CHP) و حزب راست افراطی جنبش ناسیونالیستی (MHP) هر دو از عملیات نظامی حمایت کردند. کمال کیلیچداراوغلو، رهبر CHP که معمولا در حال انتقاد از اردوغان است گفت مسئله امنیت مرزهای ترکیه مسئله‌ای ملی است.

بنا بر نظرسنجی عادل گول، که شرکت‌اش A&G یک نظرسنجی افکار عمومی انجام داده که هنوز منتشر نشده، اکثریت غالب ترک‌ها معقتدند دولت ترکیه حق دارد برای مقابله با رزمندگان کرد وارد سوریه شود. به دلیل اینکه نتایج این نظرسنجی هنوز منتشر نشده او اعداد دقیق ارائه نمی‌دهد اما اعلام کرده که افرادی که به حزب حاکم عدلت و توسعه (AKP) و همچنین به حزب MHP رای می‌دهند از عملیات ترکیه حمایت صد در صد می‌کنند."

به نوشته آنتوان مارداسوف، روسیه "به دلیل وجود خطر احتمالی از دست دادن وجه‌اش به خاطر حمایت از عملیات ترکیه به استراتژی مطمئن انداختن تقصیر به گردن ایالات متحده روی آورده‌است. در گزارش وزارت دفاع روسیه انگیزه اصلی عملیات انجام شده در شمال سوریه «ارسال کنترل نشده سلاح‌های مدرن به کردها توسط پنتاگون»، از جمله موشک‌های دوش پرتاب، به نیروهای دموکراتیک سوریه  دانسته شده است."

به نوشته ماردوسوف، "اولا، مسکو با عملیات پلیسی نظامی‌اش در منطقه کاهش تنش تل رفعت هنوز شانس این را دارد که بتواند در مناقشه عفرین بین طرفین میانجی صلح باشد. ثانیا، خط دفاع این کانتون تقویت شده‌است. علیرغم همه نیروهایی که درگیر این عملیات هستند و با وجود اینکه نیروهای اپوزیسیون سوریه حدود ۲۵۰۰۰ رزمنده به نیروهای ترک داده‌اند، نتیجه درگیری نظامی هنوز نامشخص است. ثالثا، مسکو با فاصله گرفتن پیغامی به کردهای مناطق دیگر سوریه می‌فرستد و به آنها نشان می دهد که هزینه اقدامی که علیه تمامیت ارضی سوریه باشد چقدر خواهد بود."

Continue reading this article by registering at no cost and get unlimited access to:

  • The award-winning Middle East Lobbying - The Influence Game
  • Archived articles
  • Exclusive events
  • The Week in Review
  • Lobbying newsletter delivered weekly
x

The website uses cookies and similar technologies to track browsing behavior for adapting the website to the user, for delivering our services, for market research, and for advertising. Detailed information, including the right to withdraw consent, can be found in our Privacy Policy. To view our Privacy Policy in full, click here. By using our site, you agree to these terms.

Accept