نماینده سازمان ملل در سوریه: جبهه النصره حلب را «گروگان» گرفته است

p
By
Article Summary
دی میستورا از روسیه، سوریه و جبهه النصره می‌خواهد به جنگ در حلب پایان دهند. چرا اردوغان درباره حلب سکوت کرده‌است؟

استفان دی میستورا، نماینده ویژه سازمان ملل در سوریه، در ششم اکتبر در سخنانی خطاب به جبهه النصره از آنان خواست حلب را ترک کنند. او خطاب به آنها گفت‫‫ "هزار نفر از شما سرنوشت ۲۷۵۰۰۰ نفر از در دست گرفته‌اید".

پیشنهاد دی میستورا این بود که تروریست‌ها با مشایعت فیزیکی از شهر خارج شوند تا از رنج مردم حلب کمی کاسته شود. او همزمان از دولت‌های سوریه و روسیه خواسته که به محاصره حلب پایان دهند تا "بتوان هزار نفر نیروی جبهه النصره را از شهر خارج کرد".

 ایالات متحده و سازمان ملل جبهه النصره را، که در ماه ژوئیه از القاعده جدا شد و نام خود را به جبهه فتح شام تغییر داد، گروهی تروریستی می‌دانند. روسیه مدعی است که یکی از دلایل شکست آتش بس ماه گذشته این بود که ایالات متحده و متحدین منطقه‌ایش نتوانستند صفوف نیروهای اپوزیسیونی که از آنها پشیتبانی می‌کنند را از نیروهای جبهه النصره جدا کنند. آتش بسی که روسیه و ایالات متحده از آن حمایت کرده بودند می‌توانست علاوه بر رساندن کمک‌های بشردوستانه به مردم و از سرگیری گفتگوهای صلحی که سازمان ملل پشتیبان آن است، به همکاری نظامی و اطلاعاتی روسیه و آمریکا برای مبارزه علیه جبهه النصره منجر شود.

دولت باراک اوباما همواره به شکلی روز افزون در مورد خطر گسترش حوزه جبهه النصره در سوریه هشدار داده‌است. روز ۹ سپتامبر جان کری، وزیر امور خارجه آمریکا گفت "مبارزه با جبهه النصره امتیاز مخصوص هیچ کسی نیست. مبارزه با القاعده و متحدان القاعده در سوریه قویا در راستای منافع آمریکاست. جبهه النصره متحد القاعده در سوریه است. سازمانی که مخالف گذار مسالمت آمیزو دشمن اپوزیسیون قانونی سوریه است. سازمانی که در حال حاضر در حال توطئه برای انجام حملاتی بیرون از سوریه است. ایالات متحده نیز یکی از هدف‌های این سازمان است. "

در اکثر گزارش‌هایی که در مطبوعات جریان اصلی درباره وحشیانه بودن محاصره حلب توسط روسیه و سوریه، نقش جبهه النصره کم رنگ جلوه داده شده و یا به کلی نادیده گرفته شده‌است. روز ۷ اکتبر جان کری گفت "روسیه و رژیم [سوریه] یک توضیح درباره اینکه چرا به حمله به بیمارستان‌ها و تاسیسات درمانی و زنان و کودکان ادامه می‌دهند، بدهکارند. او خواستار "تفحص درباره جنایات جنگی در سوریه" شد. در مناظره بین کاندیداهای معاونت ریاست جمهوری آمریکا در روز ۴ اکتبر، که بین سناتور دموکرات تیم کین از ایالت ویرجینا و مایک پنس فرماندار جمهوریخواه برگزار شد، هر دو کاندیدا خواستار ایجاد مناطق امن با شرایط بشردوستانه در پاسخ به محاصره حلب شدند.

خواسته قابل درک کمک به مردم سوریه که در این جنگ طولانی به شکلی که کلام قادر به توصیف آن نیست رنج کشیده اند، ستودنی و از صمیم قلب است. سیاست‌مداران آمریکایی علاوه بر این نیاز دارند، عواقب اقدامات نظامی‌شان را نیز بسنجند. بازتاب آنچه از مداخله نظامی در عراق و افغانستان و لیبی داشتند و حتی  ایجاد مناطق امن با شرایط بشردوستانه‌ای می توانند داشته باشند، باید در سیاست‌های آنان دیده شود. اشتون کارتر، وزیر دفاع آمریکا در ماه مه ۲۰۱۵ در سخنانی در مورد این مناطق امن گفت این مناطق می‌توانند "منطقه جنگی" ایجاد کنند و به همین خاطر "تصور ایجاد کردن‌شان دشوار است".

 

فصل جدید از روابط ترکیه و روسیه

به نوشته چنگیز جاندار "علیرغم بیاینه‌های رسمی، آنکارا و واشنگتن هیچ همکاری‌ای در سوریه ندارند. اصطکاک زیادی بین طرفین وجود دارد. آنکار در این مورد با دشمن پیشین‌اش روسیه هم‌نظرتر از متحد قدیمی‌اش ایالات متحده است".

مصطفی آکیول اضافه می‌کند که روسیه از اختلافات بین آمریکا و ترکیه استفاده می‌کند. ترکیه و آمریکا بر سر استرداد فتح الله گولن، که ترکیه او را تروریست و مسئول کودتای نافرجام ماه ژوئیه می‌داند، با هم اختلاف دارند.

الکساندر دوگین، "نماینده ویژه" ولادیمر پوتین،‌در سفری به ترکیه در روز دوم اکتبر مدعی شده‌بود که روسیه به ترکیه درباره کودتا هشدار داده بود. او مدعی است که این کودتا به دلیل نزدیک شدن ترکیه به روسیه روی داد. 

به نوشته آکیول "پس از کودتای نافرجام، رسانه‌های روسیه توجه زیادی به پیغام دوگین به ترکیه کرده‌اند. وبسایت‌های طرفدار کرملین در ماه سپتامبر دو داستان جعلی برای نشان دادن اینکه آمریکا پشت کودتا در ترکیه بوده، درست کردند. این اخبار در شرایطی که ترکیه اکنون بیش از هر زمان دیگری آماده تئوری‌های توطئه است، بازتاب زیادی در این کشور پیدا کرد".

آکیول معتقد است "یکی از مهمترین عوامل نزدیکی جدید بین ترکیه و روسیه، اشتراک نظر در دشمنی و خوار شماردن طرفداران گولن است. گولن رهبر جریانی اسلامی که مسئول اصلی کودتای ترکیه دانسته می‌شود. اردوغان و طرفدارانش فکر می‌کنند که قدرت‌های غربی، چه به خاطر نادانی و چه به خاطر بدخواهی، خطری که گولن برای ترکیه دارد را درک نمی‌کنند. بر خلاف آن، روسیه از مدت‌ها پیش گولنیست‌ها را جریانی خطرناک دانسته‌اند، مدارس‌شان را بسته‌اند و حتی جنبش مذهبی‌ای که خود را متعلق به این جریان می‌داند را ممنوع کرده‌اند. به همین دلیل بود که ترکیه و روسیه از سال ۲۰۱۴ بر سر دشمنی با گولنیست‌ها هم‌نظر بوده‌اند. اکنون روس‌ها علاوه بر موارد فوق معتقدند که ترکیه باید آنچه که دوگین در نشستی در مسکو "قدرت‌های پشت گولنیست‌ها" نامید را نیز ببیند.

دشمنی مشترک با گولن همچنین به دو کشور این فرصت را داد که مشکلاتی را که در نوامبر ۲۰۱۵ بین‌شان پیش آمده بود، حل و فصل کنند. در نوامبر ۲۰۱۵ ترکیه یک جنگنده روس را در مرزش با سوریه سرنگون کرد. این رویداد جنگ سردی بین دو کشور ایجاد کرد که تا وقتیکه اردوغان در ماه ژوئن از روسیه عذرخواهی کرد، ادامه داشت. بلافاصله پس از آن رسانه‌های طرفدار دولت در ترکیه مدعی شدند که خلبان جت ترکیه که هواپیمای روس را هدف قرار داده بود، گولنیست بوده و محتمل است که این کار را تعمدا و برای خراب کردن رابطه بین ترکیه و روسیه انجام داده باشد. این تئوری می‌تواند خیالی بیش نباشد. اما به نظر می‌رسد خیالی است که هم دوگین و هم میهمانان ترکش به راحتی بر سر آن توافق داشتند".

سمیح ایدیز اضافه می‌کند که سکوت آنکارا درباره نبرد حلب نشانه دیگری است از اینکه آنکارا به شکلی روز افزون بر روی بازسازی روابطش با روسیه و عملیات نظامی علیه دولت اسلامی و یگان‌های مدافع خلق تمرکز کرده‌است. آنکارا یگان‌های مدافع خلق را گروهی تروریستی می‌داند که به حزب کارگران کردستان (PKK) وابسته است.

ایدیز می‌نویسد بنا بر گزارش‌ها "سفر کم سابقه ژنرال والری گراسیمو، فرمانده ستاد مشترک ارتش روسیه به آنکارا در ۱۵ سپتامبر و دیدارش با همتای ترکش" شامل گفتگو درباره "مکانیسمی که از رو در رویی آنها در سوریه جلوگیری کند" می‌شد.

جاندار می‌گوید اردوغان به این نتیجه رسیده که توافق نظامی با روسیه در سوریه برای ترکیه امتیازات زیادی در نبرد با یگان‌های مدافع خلق و از جمله نبرد الباب در ۲۰ مایلی مرز ترکیه، خواهد داشت.

به نوشته جاندار "اردوغان قبلا گفته بود که شورشیان سوری باید این شهر را با کمک ارتش ترکیه آزاد کنند. الباب آخرین پایگاه گروه دولت اسلامی در شمال سوریه است که برای یگان‌های مدافع خلق، گروه‌های اپوزیسیون سوری مورد حمایت ترکیه و ارتش سوریه که مورد حمایت روسیه است، اهمیتی استراتژیک دارد. اردوغان به صورت ضمنی گفته است ترکیه متعهد به آزاد سازی الباب از دست دولت اسلامی است. اگر ترکیه به هدف خودش برسد، از برنامه کردها برای متصل کردن کانتون‌ها، شاید یک بار برای همیشه، جلوگیری می‌شود".

آکیول نتیجه گیری می‌کند "پایان جنگ سرد با روسیه تصمیم عاقلانه ترکیه بود. این جنگ برای اقتصاد ترکیه -هم در بخش تجارت و هم توریسم- هزینه‌های زیادی داشت. همچنین روسیه بازیگر سیاسی قدرتمندی است. نه تنها در خاورمیانه، بلکه در منطقه بالکان و گفتگو بین آنکارا و مسکو به نفع هر دو طرف خواهد بود. از سوی دیگر در نظر گرفتن روسیه به عنوان متعهدی جایگزین برای غرب تصمیم استراتژیک فاجعه باری می‌تواند باشد. چنین تصمیمی نه تنها هزینه‌های اقتصادی و امنیتی زیادی برای ترکیه خواهد داشت، بلکه این کشور را در باشگاه کشورهای تمامیت خواه قرار می‌دهد". 

 

Continue reading this article by registering at no cost and get unlimited access to:

  • The award-winning Middle East Lobbying - The Influence Game
  • Archived articles
  • Exclusive events
  • The Week in Review
  • Lobbying newsletter delivered weekly
Found in: turkish-us relations, turkey-russia relations, syrian opposition, staffan de mistura, jabhat al-nusra, aleppo, al-qaeda
x

The website uses cookies and similar technologies to track browsing behavior for adapting the website to the user, for delivering our services, for market research, and for advertising. Detailed information, including the right to withdraw consent, can be found in our Privacy Policy. To view our Privacy Policy in full, click here. By using our site, you agree to these terms.

Accept