حریری با دفاع از عون آرایش صحنه سیاست لبنان را زیر و رو می‌کند

p
By
Article Summary
موفقیت سعد حریری به عنوان نخست وزیر تا حد زیادی به همراهی با عون و حزب الله وابسته است و به درجه‌ای کمتر به عربستان سعودی؛ المانیتور طرح روسیه برای خودمختاری کردهای سوریه را افشاء می‌کند؛ ایالات متحده به دنبال نیروی زمینی برای محاصره رقه است.

توافق بین عون و حریری، "فرصتی کمیاب"

بنا بر توافقی که روز ۳۱ ام اکتبر انجام شد میشل عون، رهبر بزرگترین گروه مسیحی در پارلمان لبنان و متحد حزب الله قرار است رئیس جمهور لبنان شود و نخست وزیری سعد حریری، رهبر جریان المستقبل (آینده) را بپذیرد.

لبنان از مه ۲۰۱۴ بدون رئیس جمهور مانده است. آرایش جدید نوید حاکمیتی قویتر را می‌دهد و علی رغم آشنا بودن همه چهره‌ها، نشان دهنده تغییراتی در صحنه سیاست لبنان است. در رابطه با مسائل منطقه‌ای، توافق بین حریری و عون پیروزی برای ایران و حزب الله و شکست برای عربستان سعودی محسوب می‌شود.

به گزارش علی هاشم، "تصمیم حریری جنجال زیادی میان پیروان و جناح سیاسی‌اش ایجاد کرد و باعث شد بسیاری از نمایندگان پارلمان عضو حزب او به صورت علنی با تصمیم رهبرشان مخالفت کنند و اعلام کنند که به عون رای نخواهند داد."

عبدالله الشماری، دیپلمات پیشین دولت عربستان سعودی در گفتگو با هاشم بیا کرده "این نشانه تغییر در روابط با عربستان سعودی است. این تغییر مشخصا در رابطه با دولت جدید که تلاش می‌کند با لبنان منطقی برخورد کند و نه احساسی مشهود است. شاید این برای حریری خوب باشد. زمانش فرا رسیده که او خود تصمیم گیری کند. بعد از سال‌ها اعتیاد به پول سعودی و اقامت در قصرش در ریاض، زمان آن فرا رسیده که او قدرت بگیرد و به پایگاه مردمی‌اش اتکا کند."

هاشم می‌نویسد، "دیپلمات پیشین سعودی به بحران مالی‌ای که حریری با آن روبروست و تلاش او برای متقاعد کردن خاندان سعودی برای نجات دادن او از این بحران، اشاره می‌کند. سعودی اوجیه، شرکت اصلی سعد حریری، ماه‌هاست که نتوانسته حقوق کارکنانش را پرداخت کند. بحران مالی این شرکت به خاطر شرایط اقتصادی عربستان سعودی و روابط شخصی متزلزل بین سعد حریری و ولیعهد عربستان محمد بن نایف، به وجود آمده‌است."

به گفته هاشم، حریری "بر سر دوراهی قرار داشت. او یا باید در قماری سیاسی هرآنچه داشت را ریسک می‌کرد و یا وضعیت موجود را حفظ می‌کرد تا شرایط منطقه‌ای تغییر کند. حریری پس از چند تغییر جدی -از جمله انتخابات شهرداری در ماه مه- متوجه دشواری شرایط شد. نتایج انتخابات، مشخصا در شهر طرابلس، نشان داد که حریری در رقابت با جریان‌های دیگر در درون حزب خودش در حال از دست دادن محبوبیتش است. اشرف ریفی، وزیر مستعفی دادگستری -که خود را پیرو حریریسم می‌داند نه پیرو سعد حریری- کسی بود که توانست با لیستش در طرابلس همه جریان‌های سیاسی دیگر را مغلوب کند. ...اگر حریری به عنوان نخست وزیر به حکومت باز نمی‌گشت و پیوند‌هایش با ریشه‌های مردمی جریانش را دوباره برقرار نکند، آینده سیاسی‌اش ناروشن بود. به همین خاطر نیاز بود شوکی وارد شود. اینکه شوک مثبت باشد یا منفی، آنچنان اهمیتی نداشت. مهمترین چیز این بود که وضعیت موجود تغییر کند و دوره‌ای جدید آغاز شود. این دوره‌ایست که رقبای حریری در داخل حزبش از آغاز آن ناخشنود هستند و این جدا از آثار سیاسی انتخاب عون است."

در نهایت هاشم معتقد است "انتخاب حریری می‌تواند فرصتی ناب باشد." نخست وزیر هنوز قدرتمندترین مقام در حکومت لبنان است. به گفته هاشم " سیاستمدار جوان در حالیکه بدون حامی منطقه‌ای (عربستان سعودی) مانده، می‌خواهد با رقبایش رو در رو شود. این درست است که او گاهی تصمیم‌ها را با نگاه به مناسبات منطقه‌ای می‌سنجد اما به قدر کافی انعطاف‌پذیر هست تا بتواند چهره‌ای از یک دولتمرد خودساخته و باتجربه از خود به نمایش بگذارد."

 

سوریه طرح روسیه برای خود مختاری کردستان را رد می‌کند.

المانیتور اخبار مربوط به تلاش روسیه برای برقراری توافقی مبنی بر خودمختاری کردها در روسیه را منتشر کرد. این اقدام که ماه پیش انجام شده بود، با مخالفت دولت سوریه مواجه شد.

به گزارش محمود بُزارسلان، روز هفدهم سپتامبر هیئتی روسی با یک طرح برای کردستان وارد سوریه شدند. این طرح "برنامه‌ای بود در راستای بررسی امکان اعطای وضعیت خاص به کردستان در چارچوب کشور سوریه بود. وظیفه این هیئت این بود که با تشویق طرفین به توافق بر سر این طرح، راه حلی برای مسئله کردها در سوریه پیدا کند. صالح گدو، دبیر کل حزب دموکراتیک کردستان سوریه، در این دیدار حضور داشت. به گفته گدو« روس‌ها سندی در دست داشتند که مورد تایید ما بود. آنها خواستار فدرالیسم در سوریه، با تاکید ویژه بر حقوق کردها بودند. ما همه موارد را پذیرفتیم و چند مورد دیگر را هم پیشنهاد کردیم.» به گفته او هیئت دولت سوریه این پیشنهاد را نپذیرفت و گفت که این طرح کشور را چند پاره می‌کند و دمشق با گفتگو بر سر ایجاد یک دولت مستقل مخالف است."

به نوشته بزارسلان، "بعضی از چهره‌های سیاسی در منطقه از سکوت ترکیه در قبال حمایت آشکار روسیه از کردها تعجب می‌کنند. یکی دیگر از مقامات کرد که در نشست حمیمیم حاضر بود گفت «بدون شک ترک‌ها می‌دانند چه چیزی در این دیدار گفته می‌شود. آنها همچنین می‌دانند که دولت سوریه با پیشنهاد روس‌ها موافقت نخواهد کرد. پس چه دلیلی دارد که آنکارا واکنش نشان دهد و باعث ناراحتی مسکو شود؟ برای توهمی که عملی شدنش محتمل نیست؟"

دلیل دیگر این است که روسیه بازسازی روابطش با ترکیه -از جمله بر سر مسئله سوریه- را در اولویت خود قرار داده‌است. آمبرین زمان در هفته گذشته نوشت که روسیه "چراغ سبزی بزرگ" به ترکیه برای حمله به مواضع یگان‌های مدافع خلق داد، تا کمک آنکارا برای بیرون راندن پیکارجویان جبهه النصره را از حلب به دست آورد. همچنان که پیش از این در این ستون گفته‌ایم، خروج پیکارجویان جبهه‌ النصره از حلب بخشی از طرح سازمان ملل است.

 

برنامه ایالات متحده برای محاصره رقه

وزارت دفاع ایالات متحده در حال بررسی طرحی برای انجام عملیاتی نظامی در آینده نزدیک است. این عملیات به قصد محاصره رقه -شهری که به عنوان پایتخت مناطق تحت کنترل دولت اسلامی شناخته شده‌است- انجام خواهد شد.

بنابر گزارش لورا روزن و به گفته اشتون کارتر، وزیر دفاع آمریکا با وجود اینکه عملیات رقه ممکن است "هفته‌ها" بعد انجام شود، مشخص نیست که کدام نیروها در این عملیات حضور خواهند داشت.

بر خلاف عراق که ایالات متحده در آن عملیاتش علیه دولت اسلامی را با هماهنگی دولت انجام می‌دهد (مانند عملیات موصل) در سوریه متحدی مشابه متحدین آمریکا در عراق وجود ندارد.

ایالات متحده نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) را موثرترین گروه در مبارزه با دولت اسلامی می‌داند. اما این گروه که عمدتا از نیروهای یگان‌های مدافع خلق (YPG) تشکیل شده‌است، خطر قرمز ترکیه است.

به گزارش روزن اردوغان در مکالمه‌ای تلفنی با اوباما در روز ۲۷ اکتبر به او گفته "ما به گروه‌های تروریستی مانند PYD/YPG نیازی نداریم. من به او گفتم بیاید با هم دولت اسلامی را از رقه بیرون کنیم. ما ترتیب این کار را با شما می‌دهیم. ما قدرتش را داریم."

به نوشته روزن، یگان‌های مدافع خلق نیز ممکن است تمایلی به جابجا کردن نیروهایش از مناطقی که تحت کنترلش است، نداشته باشد. این اقدام می‌تواند این مناطق را با خطر حمله ترکیه مواجه کند.

مسئله دیگر گروه‌های شورشی سلفی در شهر‌هایی مانند حلب و ادلب هستند که به آسانی با جبهه النصره -شاخه القاعده در سوریه- یکی می‌شوند و همان نگاه سبعانه به قانون شریعت را دارند  که دولت اسلامی دارد. این مسئله ایست که توسط این ستون و همینطور سازمان عفو بین اللملل به خوبی مستند شده‌است.

همچنین ایالات متحده ممکن است مجبور شود به نقش روسیه، ایران و دولت سوریه در رقه تن دهد. سرگی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در دیدار با همتایان سوری و ایرانی‌اش در مسکو در دور ۲۸ اکتبر اعلام کرد که روسیه و متحدانش نگران فرار تروریست‌ها از موصل به سوریه هستند و بعید به نظر می‌رسد که آنها در قبال طرح‌های ائتلاف تحت رهبری آمریکا در رقه، منفعلانه عمل کنند. به گفته لاوروف "ما علاقه‌مند هستیم با همکاری مقامات عراقی اقداماتی برای جلوگیری از عزیمت تروریست‌هایی که سلاح و وسایل حمل و نقل دارند از موصل به سوریه شویم. چنین عزیمتی بدون شک شرایط را در سوریه بدتر می‌کند. ما معتقدیم جلوگیری از این رویداد مهم است؛ ما این مسئله را با ایالات متحده و دیگر اعضای ائتلاف مطرح خواهیم کرد."

Continue reading this article by registering at no cost and get unlimited access to:

  • The award-winning Middle East Lobbying - The Influence Game
  • Archived articles
  • Exclusive events
  • The Week in Review
  • Lobbying newsletter delivered weekly
Found in: turkish-kurdish relations, saudi arabia influence in lebanon, saad hariri, raqqa, michel aoun, lebanese presidental elections, lebanese domestic politics, kurds in syria
x

The website uses cookies and similar technologies to track browsing behavior for adapting the website to the user, for delivering our services, for market research, and for advertising. Detailed information, including the right to withdraw consent, can be found in our Privacy Policy. To view our Privacy Policy in full, click here. By using our site, you agree to these terms.

Accept