Reklamlarda kullanılan slogan cazipti. “1000 doları 1 milyon dolara çevirmek…” Kim reddedebilirdi ki böyle bir teklifi? Nitekim on binlerce kişi bu beklentiyle ellerinde avuçlarında ne varsa yatırdılar forex piyasasına.

Forex’te (Foreign Exchange) çeşitli para birimleri, altın, bakır, gümüş, petrol gibi emtialar arasında değiştirme işlemleri yapılarak para kazanılıyor. Türk oyuncular daha çok döviz ve altını tercih ediyor. Az sermaye ile çok işlem yapmaya imkân verdiği için kazanç da kayıp da yüksek oranda gerçekleşebiliyor. Piyasayı iyi bilmeyenler kolayca kayba uğrayabiliyor. Ne kadar sermaye ile ne kadar işlem yapılacağını belirleyen sisteme “kaldıraç oranı” deniyor. Türkiye’de şimdiye kadar kaldıraç oranı 1’e 100 gibi çok yüksek bir seviyedeydi. Yüksek işlem yapma hakkı, kısa zamanda servet sahibi olmak isteyenler tarafından piyasanın kumarhaneye dönüştürülmesine neden oldu.

Dünyada genellikle şirketler, fonlar, bankalar gibi kurumsal yatırımcıların yer aldığı günlük işlem hacmi 5,5 trilyon doları aşan forex piyasası, Türkiye’de on binlerce küçük ve orta gelire sahip bireysel yatırımcının “oyun alanına” dönüştü. 2011 yılında yasal zemine kavuşan bu yeni ve tam oturmamış piyasada zengin olma hayalini kuranlar tasarruflarını, evlerini arabalarını satıp işlem yapmaya başladı. Bir anda “uluslararası yatırımcı” pozisyonu kazanan “forex çılgınları” günlük işlem hacminin 16-17 milyar dolara kadar çıkmasını sağladı.

Türkiye’nin en değerli şirketlerinin işlem gördüğü Borsa İstanbul’da günlük işlem hacmi 28 Şubat 2017 tarihi itibariyle 4 milyar 72 milyon lira. Borsayla kıyaslandığında Forex hacminin büyüklüğü daha çarpıcı biçimde ortaya çıkıyor.