İsrail savunma teşkilatının uzun zamandır devam eden, yerleşmiş temel dayanak noktalarından ikisi, yirmi dört saatlik bir zaman dilimi içinde çürütüldü. Bunlardan ilki, Hamas’ın bastırılmış olduğu fikriydi. Buna göre Hamas gerilimi düşürmek ve ne pahasına olursa olsun sükûneti sürdürmek istiyordu.

İkinci dayanak noktası, Filistin bölgesinde üçüncü bir intifadanın muhtemel olmadığı idi.  Herhangi bir negatif enerji, kritik kütle veya her an patlayabilecek bir gaz sızıntısı yoktu. Bu varsayıma göre Filistinliler sükûnet taraftarıydı. Uzun yıllar süren çatışmalardan bitkin düşmüşler ve yaşam standartlarını yükseltmek istiyorlardı.

2 Temmuz günü öğleden sonra görüştüğüm üst düzey bir İsrail güvenlik yetkilisi, şöyle konuştu: “Hamas’ın roket atışlarını yoğunlaştırma niyetinde olmadığını gösteren net işaretler aldık. Karşı cepheden bize gelen ve bizim yakaladığımız emareler bunu gösteriyor. Stratejik anlamda yaşadığı ciddi sıkıntılar düşünülürse, Hamas’ın bugün en son isteyeceği şey, yeni bir şiddet dönemidir. Hamas sükûnet istiyor.”

Bu sohbetin geçtiği sırada – 2 Temmuz öğleden sonra – işler duruluyor gibiydi. Gazze’den İsrail’in güneyindeki yerleşim yerlerine atılan roketler azalmıştı. İsrail’in en tepedeki savunma yetkilileri, ertesi gün durumun iyice yatışacağı ve sükûnetin kalıcı olacağı değerlendirmesini yapmıştı.