EGYPT PULSE

Türkçe okuyun

نبض مصر


 

آیا طرح تشکیل ناتو عربی، به سرانجام خواهد رسید؟

Author: احمد فؤاد

قاهره - همگرایی دیدگاه‌ها میان عبدالفتاح السیسی، رئیس جمهوری مصر و همتای آمریکایی‌اش، باعث شد که دونالد ترامپ تبدیل به تسهیل‌کنندهٔ رؤیاهای سیسی شود. این آرزوها شامل ممنوعیت اخوان المسلمین و همچنین بنیان‌گذاری یک نیروی نظامی متحد عربی است. والاستریت ژورنال، روز ۱۵ فوریه از قول مقام‌های عرب که نخواستند نام‌شان فاش شود، نوشت که دولت ترامپ در حال گفت‌وگو با متحدان عربش است تا یک اتحاد نظامی تشکیل دهند و به‌وسیلهٔ تبادل اطلاعات امنیتی با اسرائیل، در برابر دشمن مشترک‌شان، ایران، بایستند.

SummaryPrint بر مبنای برخی گزارش‌ها، دولت کنونی ایالات متحده در حال مذاکره با کشورهای عربی برای تشکیل یک نیروی متحد عربی است؛ رئیس جمهوری مصر پیشتر چنین طرحی را ارائه کرده بود.
Author

این روزنامهٔ آمریکایی اشاره کرد که مشاوره‌ها دربارهٔ این ائتلاف، با مصر، اردن، عربستان سعودی و امارات متحدهٔ عربی، در حال انجام است.

وال‌استریت ژورنال همچنین گزارش کرد که دولت ترامپ از مصر خواسته تا میزبان نیروی متحد نظامی عربی باشد و این ائتلاف می‌تواند ماهیتی چون پیمان ناتو داشته باشد؛ یعنی حمله به هر یک از اعضاء، تهدید علیه تمامی اعضاء تلقی شود.

مقالهٔ مذکور افزوده که آمریکا پیشنهاد حمایت نظامی و اطلاعاتی را ارائه کرده اما نه آمریکا و نه اسرائیل بخشی از پیمان دفاع مشترک نخواهند بود. به عبارت دیگر، حمله علیه ایالات متحده و اسرائیل، اعراب را ملزم به دخالت نخواهد کرد و عکس این گزینه نیز صادق است.

سیسی، پیشنهاد تشکیل اتحاد نظامی عربی را روز ۲۲ فوریه ۲۰۱۵ در نطقی که به طور ضبط‌شده، از تلویزیون دولتی مصر پخش شد، ارائه کرد. او گفت که نیاز به تشکیل یک نیروی نظامی مشترک عربی، روز به روز و در حالی که تمام منطقهٔ عربی با خطر گروه‌های شبه‌نظامی روبه‌روست، بیشتر احساس می‌شود.

همچنین، بیانیهٔ پایانی بیست و ششمین نشست اعراب که روز ۲۹ مارس ۲۰۱۵ برگزار شد، تصدیق کرد که رهبران عرب با تشکیل نیروی نظامی متحد برای رویارویی با چالش‌ها و حفظ امنیت ملی اعراب، به توافق رسیدند و جزئیات تشکیل چنین نیرویی با مکانیسم تشکیل آن، می‌بایست طی مدت چهار ماه مورد توافق قرار گیرد. هنگامی که نبیل العربی، رئیس پیشین اتحادیهٔ کشورهای عرب، بیانیهٔ پایانی را می‌خواند، تأکید کرد که شرکت در چنین نیرویی برای کشورهای عضو، اختیاری است.

نخستین دیدار رؤسای ستاد مشترک کشورهای عربی بر پایهٔ بیانیهٔ مذکور، در روزهای ۲۱ و ۲۲ آوریل ۲۰۱۵ در مقر اتحادیهٔ عرب در قاهره صورت گرفت و ژنرال محمود حجازی، رئیس ستاد مشترک نیروهای مصری، میزبان همتایان سعودی، اماراتی، قطری، کویتی، مراکشی، تونسی، الجزایری، سوانی، لیبیایی و اردنی خود بود. آن‌ها بر سر تشکیل یک کار-گروه گسترده‌تر برای بحث دربارهٔ تشکیل، مأموریت و منابع مالی این نیرو، توافق کردند.

بر مبنای نتایج این کار-گروه، جلسهٔ دیگری در روز ۲۴ مه ۲۰۱۵ میان فرماندهان نظامی تشکیل شد تا بحث برای پروتکل اولیه برای ایجاد نیروی متحد عربی و در پی آن، مطرح کردن امر با وزرای دفاع کشورهای مذکور برای آماده‌سازی و تأیید آن در جلسهٔ بعدی در ماه آگست، صورت گیرد.

پروتکل، شش نقش ضروری را به نیروی متحد محول کرده بود. از جمله: مداخلهٔ نظامی برای مقابله با تهدیدهای تروریستی؛ ایفای نقش در عملیات صلح‌بانی و حفظ امنیت در کشورهای عضو؛ کمک به کشورهای عربی برای بازسازی و تجهیز ظرفیت نظامی و امنیتی‌شان؛ شرکت در عملیات امداد و کمک‌رسانی انسان‌دوستانه در مناطق جنگی؛ حفاظت از غیرنظامیان در برابر مسائلی که در نتیجهٔ جنگ یا بلایای طبیعی حادث می‌شوند؛ و حفاظت از حمل و نقل دریایی، زمینی و هوایی و نبرد با دزدی دریایی.

در بیانیهٔ ۲۶ آگست ۲۰۱۵، اتحادیهٔ عرب اعلام کرد که ملاقات وزرای دفاع و خارجه برای تأیید پروتکل نهایی نیروی نظامی متحد، تا مدت نامعلومی به تعویق افتاده است. دلیل این امر، درخواست عربستان سعودی، امارات، کویت و قطر برای بررسی بیشتر پروتکل بود. تا سال جاری نیز هیچ تاریخ جدیدی برای این ملاقات اعلام نشده است.

همچنین، یکی از اهداف نشست اتحادیهٔ عرب که در نوآکشوت، پایتخت موریتانی در ۲۵ و ۲۶ جولای ۲۰۱۶ برگزار شد، این بود که به احمد ابوالغیط مأموریت دهد تا اجرای مکانیسم نیروی متحد عربی را پی بگیرد. مأموریتی که تا کنون نتیجه‌ای در بر نداشته است.

طارق فهمی، استاد علوم سیاسی دانشگاه قاهره به المانیتور گفت که واگرایی دیدگاه‌های کشورهای عرب منطقه دربارهٔ نوع مداخلهٔ نیروی متحد عربی در کشورها، دلیل بن‌بست مذاکرات بود. او گفت: «کشورهای خلیج بر این باورند که موضوع یمن اولویت دارد و دیدگاه‌شان ممکن است به مرور به سمت آن برود که هر دو کشور یمن و سوریه اولویت دارند؛ اما مصر و تونس معتقدند که اولویت با لیبی است.»

فهمی افزود: «من پروژهٔ نیروی متحد عربی را که سیسی ارائه کرده، به نسخهٔ ناتو-مانندِ ترامپ ترجیح می‌دهم. حمایت آمریکا از چنین ائتلافی، یک مزیت نیست زیرا در این صورت ممکن است با [مقابلهٔ] ایران و نفوذش در منطقه مواجه شود و مصر نیز سودی از رویارویی با نفوذ ایران نخواهد برد؛ به ویژه آن‌که ایران در حال تلاش برای بهبود روابطش با مصر است.»

او تشریح کرد: «همچنین، خواست ترامپ برای همکاری اطلاعاتی با اسرائیل، از نظر بسیاری از رژیم‌های عرب، به‌خصوص مصر، جای سئوال دارد. با این که ممکن است به نظر برسد مفاهمهای سیاسی یا حتی روابط اطلاعاتی محدودی میان مصر و اسرائیل وجود دارد، بسیار دشوار است که چنین مفاهمه‌ای، به همکاری ثابت و پایه‌ای برای یک ائتلاف تبدیل شود.»

محمد الشهاوی، فرمانده پیشین بخش جنگ‌افزارهای شیمیایی و مشاور دانشکدهٔ نظامی و فرماندهی ارتش ایالات متحده، به المانیتور گفت که ایدهٔ ترامپ با سیسی مشابه است و او از چنین نظری حمایت می‌کند زیرا پروژهٔ اتحاد نظامی اعراب با حمایت نیروهای بین‌المللی از جمله ایالات متحده، بهتر به پیش می‌رود.

شهاوی در پاسخ به این مسئله که ترامپ، مأموریت این نیرو را به مواجهه با ایران محدود کرده، گفت: «کار درستی است که کشورهای عربی، اهداف عملیات ضد تروریستی خود را توسعه دهند و در کنار آن، با نفوذ ایران نیز مقابله کنند. مقابله با نفوذ ایران، اثر مثبتی بر جنگ علیه تروریسم می‌گذارد زیرا ایران حامی بسیاری از سازمان‌های تروریستی است.»

همان‌طور که کارشناسان نظرات متناقضی دربارهٔ کارآمدی ناتوی عربی برای مصر و میزان تطبیق آن با خواست سیسی برای تشکیل نیروی نظامی متحد عربی دارند، واگرایی دیدگاه‌های کشورهای عربی نیز در حوزه‌های مختلف عملکرد چنین نیرویی، احتمالاً مانع تشکیل آن -دست‌کم در حال حاضر- خواهد شد.

Read More: http://www.al-monitor.com/pulse/originals/2017/03/egypt-united-states-joint-arab-alliance.html

Original Al-Monitor Translations

Türkçe okuyun
إقرأ باللغة العربية
Read in English

ترجمه با گوگل

More from  نبض مصر

©2017 Al-Monitor. All rights reserved.

Get Al-Monitor delivered to your Inbox

Cookies help us deliver our services. By using them you accept our use of cookies. Learn more... X

سهم بردن